نماهنگ قبلهٔ عاشقان بود تربت باصفای تو - محمود کریمی

قبلهٔ عاشقان بود تربت باصفای تو کعبه ز دور می‌برد سجده به کربلای تو یا حسین پیش‌تر از ولادتم بوده به تو ارادتم خلق نگشته، گشته‌ام عاشق و مبتلای تو تویی امام عشق‌ها، تو داده‌ای به خون بها که ذات لایزال حق آمده خون‌بهای تو یا حسین دست‌به‌دست می‌برد اشکِ محبت مرا عنایتی که روز و شب گریه کنم برای تو قبلهٔ عاشقان بود تربت باصفای تو کعبه ز دور می‌برد سجده به کربلای تو پیش‌تر از ولادتم بوده به تو ارادتم خلق نگشته، گشته‌ام عاشق و مبتلای تو تویی امام عشق‌ها، تو داده‌ای به خون بها که ذات لایزال حق آمده خون‌بهای تو دست‌به‌دست می‌برد اشکِ محبت مرا عنایتی که روز و شب گریه کنم برای تو فاطمه جامه می‌درد، بر سر نی چو بنگرد اشکِ دو دیدهٔ تو و گریهٔ بی‌صدای تو گردش چرخ دون بر سر خاک واژگون دید که شسته شد به خون روی خدا‌نمای تو کاسه صبر من شد آب خورده به هم دگر چرا پنجه ظلم قاتلان طره مشک‌سای تو کاش به دشت کربلا سوخته بود بر ملا بال همه فرشتگان در آتش خیمه‌های تو زهی محبت و وفا که از فراز نیزه‌ها سایه به خواهر افکند صورت دل‌ربای تو سایه به خواهر افکند صورت دل‌ربای تو معجزه می‌کند سرت از دم روح‌پرورت بخوان بخوان که خواهرت سر شکند به پای تو بخوان بخوان که خواهرت سر شکند به پای تو قبله عاشقان بود تربت باصفای تو قبله عاشقان بود مگر حسین تشنه‌لب عزیز مصطفی نبود مگر به کربلا کفن به غیر بوریا نبود مگر به کربلا کفن به غیر بوریا نبود مگر حسین فاطمه عزیز مصطفی نبود مگر به کربلا کفن به غیر بوریا نبود یا اباعبدالله الحسین