نماهنگ سنگ کربلا - حسین ستوده

ای بهونه من ای دوای دردم

میشه کربلا بیام و دیگه برنگردم

با تو خوبه حالم بی تو میشه سردم

تو انقده آقایی که نوکریتو کردم

اگه قراره آخر من از راه برسه

آخرم حرم باشه

اگه قراره سایبونی هم داشته باشم

رو سرم حرم باشه

اگه قراره با کسی بیام کرب و بلا

مادرم حرم باشه

ای بی کفنم

شبا وقتی می خواهم بخوابم با تو حرف می زنم

تا اجازه بدی که بگم با تو هم وطنم

ای بی کفنم

تو جان منی

روبروت بشینم خودت اشکمو پاک می کنی

بمیرم تا با دست خودت منو خاک می کنی

تو جان منی

حسین ، حسین

جز به روضه تو بندگی نکردم

من با تو که هیچ موقع غریبگی نکردم

من بی تو یه لحظه زندگی نکردم

تا حالا شده کاری رو به من بگی نکردم

اگه قرار این دلم بشه تنگ کسی

تنگ کربلا باشه

اگه قراره من سرم به سنگم بخوره

سنگ کربلا باشه

یه کاری کن رنگ زندگی رنگ کربلا باشه

سایه ات به سرم

کاری کن که یه خونه کنار حرم بخرم

به ضریح تو دل که میگیره پناه ببرم

سایه ات به سرم

صدات بکنم

در خونه مو وا بکنم که نگاهت بکنم

زن و بچه مو ساکن کرببلات بکنم

حسین ...