من با تو خوشم دنیام حرمه - سیدرضا نریمانی

من با تو خوشم، دنیام حرمه من با تو خوشم، دنیام حرمه سرمایهٔ من، چشم ترمه سرمایهٔ من، چشم ترمه عشقی که بهت دارم از مادرمه عشقی که بهت دارم از مادرمه همیشه دعا روزگارمو می‌کرد دلش خوش از اینکه عمری نوکرم می‌گفت اگه دیدی گره به کارته معطل کسی نمون، برو حرم معطل کسی نمون حالا رو به گنبد طلا، هوایی شدم کبوترم دوباره می‌گم حسین، حسین، برسه به روح مادرم آقام، ای آقام، حسین، حسین دست کرمت روی سرمه دست کرمت روی سرمه هر جا که برم می‌گم به همه عشقم به سه ساله ات ارث مادرمه همه سفارشِش محبت تو بود می‌گفت تو روضه مثل بچه گریه کن همه سفارشِش محبت تو بود می‌گفت تو روضه مثل بچه گریه کن اگه می‌خوای که عاقبت‌به‌خیر بشی جوونی‌تو فدا بی‌بی رقیه کن جوونی‌تو فدا بی‌بی دیگه چی می‌خواستم از خدا واسه تو یه عمرِ نوکرم دوباره می‌گم حسین حسین برسه به روح مادرم آقام آقام حسین آقام آقام آرامش من زیر علمه آرامش من آی هر چی بگم از لطفت، کمه هر چی بگم از لطفت، کمه این شدت شوقم به تو، از مادرمه این شدت شوقم به تو، از مادرمه شب‌های جمعه رو به عکس کربلا با گریه زیر لب می‌گفت: سلام حسین می‌گفت تموم زندگیم و بچه‌هام فدا علی‌اکبر امام حسین فدا علی‌اکبر امام حسین همیشه دلم به این خوشه سایهٔ تو بوده رو سرم همیشه دلم به این خوشه سایهٔ تو بوده رو سرم دوباره می‌گم «حسین حسین» برسه به روح مادرم