من از کرم حضرت زهرا حسنی‌ام - علی پورکاوه

من از کرم حضرت زهرا حسنی‌ام هر روز کنم شکر خدا را حسنی‌ام انگار که پاداش حسینی‌شدن این است مانند علی‌اکبر و سقا حسنی‌ام یک عمر گناهم حسنه گشت همین که گفتم به مناجات خدایا حسنی‌ام تبریک به عشاق که بدجور فرورفت در لاک حسادت زن فتنه‌گر دوران یک بار دگر رفت ز رو دشمن ابتر امشب که خدا داد ولیعهد به حیدر فرشته‌ها بهش هدیه می‌آرن بارون گل روی سرش می‌باره علی افطار دیگه خرما نمی‌خواد لباشو رو لب حسن می‌ذاره چهرهٔ نازش چه پرفروغه دور گهواره‌اش به‌به چقدر شلوغه جملهٔ یوسف زیباست دیگه دروغه عیدی ما حسن، کرب‌وبلا حسن عیدی ما، کرب‌وبلا این آرزومونه تو سینه با ذکر و شور و نوا با جمع سینه‌زنان از کربلا بریم مدینه یا حسن یا حسن ما رو می‌شناسن همه، غلام حسن سایه‌اش همیشه مستدام حسن ما رو می‌شناسن همه، غلام حسن سایه‌اش همیشه مستدام حسن و سجیتکم الکرم، مجتبی‌ست دائم‌الکرم، ولد الامام شیر جنگ جمل چه کار می‌کنه لشکری رو خوار و تارومار می‌کنه پسر صاحب ذوالفقار حسن به خدا که کار ذوالفقار می‌کنه حیدری‌افکار و قلندری می‌جنگه نوهٔ پیغمبر، قلندری می‌جنگه او همیشه غالب و دشمنش مغلوبه شتر رو با صاحب شتر [نامفهوم]