به بحر علم تویی باقر - امیر برومند

شمس و قمر ابوترابی

چشم‌های آسمون منتظر خورشیدن

تنهام نذار پناه دلواپسی هام

تصور کن به محرم نرسی

وقتی که رنگ غم میگیره روزگارم

از روزی که شناختمت عاشق نامتم

یه گوشه از قلبم که واسه کسی نیست

تو تموم هستی منی

حرم تا حرم جشن و سروره

تنهاترین امام زمین مقتدای شهر

ای ضامن آهو مدد جانم رضا یا مولا

خط به خط پر شده از مدح تو قرآن مجید

این سفره افطار نیست سفره رقیه‌ ست

نه قصه ست نه رویا

سلطان قلبم یاد حرم هواییم می‌کنه

می‌خوام امشب یه دعا کنم برات

به پرنده ها برسونید یه پرنده بی پر و باله

تو اوج رویامی

دنیا دنیا دنیا رقیه

اگه اجازه بدی اربعین بیام آقا

تو ذهن خودم حرم می‌کشم

از سن کودکی شده غم آشنای من

نه حرم داری نه زائر

خدا چرا مرگ دیر کرده

توی قاب چشمای ترم