باز هم محشری از گریه به پا کرد حسین - حسین سیب سرخی

باز هم محشری از گریه به پا کرد حسین دل ما را ز غم و درد جدا کرد حسین من کجا، روضه کجا، معرفت آقا بود من حواسم به خودم بود صدا کرد حسین من حواسم به خودم بود صدا کرد، صدایم زد به بهشتی که خدا داد نیانداخت نگاه رفت با گریه‌کنِ خویش صفا کرد حسین رفت با گریه‌کنِ خویش صفا کرد آی آی، من شکستم دل او را، دل من را نشکست من شکستم دل او را، دل من را نشکست این همه سال مراعات مرا مرا کرد حسین این همه سال مراد مرا کرد گریه‌ام نور به قبر همه امواتم شد دین بر گردن ما بود، ادا کرد متحیر شده بودیم کجا سجده کنیم پرچم آورد وسط، قبله‌نما کرد حسین متحیر شده بودیم کجا سجده کنیم پرچم آورد وسط، قبله‌نما کرد حسین پرچم آورد وسط، قبله‌نما کرد متحیر شده بودیم کجا سجده کنیم پرچم آورد وسط قبلهٔ ما، پرچم ماست نام ما را زحمت زد به زبان آورد خون آن حنجره را ضامن ما کرد من حسینی شدهٔ دست امام حسنم نام ما را حسن آورد، دعا کرد من حسینی شدهٔ دست امام حسنم نام ما را حسن آورد، دعا کرد نام ما را چاردیواری این روضه خودش شش‌گوشه‌ست کربلا را وسط روضه بنا کرد اربعین فاش گویند به همه در صحنش حاجت کرب‌وبلا بود، روا کرد خواهرش رفت اسیری و خودش بر سر نِی هرچه را داشت در این راه فدا کرد