انگار نه انگار یه عزادار بودی خانم - سید مهدی حسینی

انگار نه انگاری عزادار بودی خانم

انگار نه انگاری که غمخوار بودی خانم

خیلی گرفتار بودی ماه شب تار بودی خانم

فضه برات بمیره که افتاده بودی بین در و دیوار

غصه شدی آب شدی دیگه برات جونی نمونده انگار

ناله شدم آه شدم کاش نمیدیدمت شما رو اینطور

کشتی منو تا پشت در دادی بهم یه چیزی زیر چادر

تا گفتی آه فضه دوید گریه ام گرفت قدم خمید

آه از هجوم آه از حدید شکر خدا حیدر ندید

آه و واویلا واویلا واویلا واویلا ...

انگار نه انگاری که میسخوت پهلوت خانم

انگار نه انگاری که افتاد در روت خانم

شکسته شد رو ابروت ضربه بد خورد بازوت خانم

در که شکست کسی نگفت فاطمه بار شیشه داره

فضه براش بمیره که هنوزم اون چشماش به راه باباش

علی داره یه گوشه ای برای محسن میسازه گهواره

دلم گرفت دم غروب میگفت یعنی فاطمه دوستش داره

یاس علی خوردی نظر بغض علی شد دردسر

ریختن سرت هر چهل نفر ای وای امان از میخ در

آه و واویلا واویلا واویلا واویلا ...

انگار نه انگاری که کوثر بودی خانم

انگار نه انگاری که اطهر بودی خانم

تو خونه مادر بودی مونس حیدر بودی خانم

یه شب حسین میگفت بهم فضه ببین بابامو پیرش کردن

اشک میریخت ناله میزد میگفت که از زندگی سیرش کردن

از حسنت نمیشه گفت میترسه از سایه اش هم این چند روزه

نیمه شبا یه گوشه ای نمیدونم از چی داره میسوزه

تو کوچه ها چی دید حسن که هی تو خواب میگه نزن

میگه شبا هی با محن ای کاش بلند بود قد من

آه و واویلا واویلا واویلا واویلا ...