Do Not Fill This Empty Hand with Jewels - Mansur arzi

این قدر این دست خالی را پر از گوهر مکن

خاک این در کیمیای ماست آن را زر مکن

برکتت را از زمین اهل آبادی مگیر

نهر دنیا را پر از آبی به جز کوثر مکن

تا سحر در وا مکن من هم به در سر میزنم

حال این دیوانه آشفته را بهتر مکن

از همه جا بی خبر دیدم که دعوت بوده ام

پس دگر من را اسیر این در و آن در مکن

کیف کردی آمادم فورا بقل کردی مرا

بنده رسوا خود را طرد تا آخر مکن

آبرو دار آبروریزی عبدت را بخر

صحبت پرونده ام را پیش پیغمبر مکن

من به زهرا قول دادم زود آدم میشوم

طفل بازیگوش را شرمنده مادر مکن

سهم انگور مرا هم از ضریح او بده

سیرمانی مرا بشنو ولی باور مکن

چشم خیسم را برای تو فقط رو میکنم

چشم من را نزد شخصی جز حسینت تر مکن

ای نسیمی که سحرگاهان در عالم میوزی

جز نسیم کربلا را قسمت نوکر مکن

من فقط زانو زدم پایین پا های حسین

پس مرا محتاج جز شهزاده اش اکبر مکن

با سر زانو حسین آمد در آغوش علی

گفت ناله هرچه کردی پیش من دیگر مکن

در عبا میچینمت میریزی از اطراف آن

انقدر من را اسیر قوم غارتگر مکن

عمه ات گیسو پریشان میکند

فکر او کن فکر من را پیش این لشکر مکن