My Hussein, the Unshrouded Martyr - Nariman panahi

حسین من ای شهید بی‌کفن تو را غربتاً إلی الله می‌زدند حسین من ای شهید بی‌کفن تو را غربتاً إلی الله می‌زدند ریختند سرت جلو چشم مادرت مثل بارون شد اسیرِ پیکرت برید صدات خس‌خس افتاد نفسات کند خنجرو کشید روی رگات او تا کشید نفسم به لب رسید از قفا سرت رو تشنه‌لب برید کشیدنت تو رو بی‌کس دیدنت اومدن برای غارت تنت پیرهن‌و برد یکی انگشتر‌و برد یکی گوشواره و گوش‌واره‌ها برد سوارها اومدن با مرکب‌ها رد شدن از رو تمام پیکرها به سر زنان اومدن گریه‌کنان خدا نگذره از آن شمر و سنان دویدم و ولی دیر رسیدم و بدنت رو دیدم و بریدم و پیِ پیرهن‌ات توی آن شلوغیا دویدن یه عده سمتِ خیمه‌ها سوخت معجرا، سوخت تمامِ چادرا تازیانه‌شون نشینه به دخترا تازیانه‌شون نشینه به دخترا سوارها اومدن با مرکب‌ها رد شدن از روی تمامِ پیکرها دویدم و ولی دیر رسیدم و بدنت رو دیدم و بریدم و پیِ پیرهن‌ات توی آن شلوغیا دویدن یه عده سمتِ خیمه‌ها سوخت معجرا، سوخت تمامِ چادرا