نماهنگ پناه قلبم - حسین ستوده

دل‌تنگم من پریشان دل‌تنگِ هوای باران هر شب از غمت دل‌گیرم هم‌صدای گریه و باران از دل نمی‌رود مهرِ تو عاشقانِ پای تو پیرند عشقت را در دل کردم دستم را رها کردی ممنونم که این گدا را اربابِ دل‌داده کردی عشقت را به سینه دارم آتش می‌زند به جانم دنیا را درونِ چشمم می‌بینم تویی جهانم ای جانم حسین حسین جان گر تو جان من بگیری از من راضی‌ام به این رضایت ای دوست اشک و ناله یا زه داغت بردن از تو هر چه می‌رسد می‌بوسم دردم، راهِ به جان خریدی دردت، سا به جان خریدم ای تنها پناه قلبم عکس گنبدت رو دیدم آخر می‌کشی مرا عشق می‌میرم شبی برایت می‌میرم اگر بیایی بالای سر گدایت ای جانم حسین، حسین جان ای جانم حسین، حسین جان ای جانم حسین، حسین جان از فراق تو تمنا تا کی؟ آه کشم، بگو تو جانا تا کی؟ حسرت بهشتِ تو ما رو کشت فکر این خیال و رویا تا کی دلتنگم منه پریشان دلتنگِ هوای باران باز هم در خیال و رویا دل بستم به ذاکِ خیابان آه از خاطرات مانده آه از گریه‌های هر شب ای جانم فِراق و دوری جانم را رسانده بر لب ای جانم حسین حسین جان