نماهنگ وای زینب - حسین ستوده

آقای بی‌شمارو شکار کردن عزیز دل زهرا رو شکار کردن عزیز دل دوعالمو شکار کردن عالم برات بمیره کمه حسین بدنت له شد خن پیرهنت له شد زیر یک چکمه لب‌ها و دهنت له شد دمه مغرب بود انگار ذبحت واجب بود سوختم وقتی دیدم آوردن اوضاعِ اِرباً ارباً بود دلمو خون کرد شمر موهاتو پریشون کرد با لگد داداش از گودال منو بیرون کرد وای زینب وای زینب وای به خدای من به اربابم حسین ابن علی پیرم کردن به جان دو تا بچه‌هام پیرم کردن نگرانم عریان بودی زیر پای سنان بودی خاتم بردن چشم فکر ساربان بودی زیر و روت کردن هی پنجه توی موت کردن تا که آب خواستی سرنیزه تو گلوت کردن هِی دردت به سرم داد زد حنجرش کنده رگ‌هاش ریخته به هم، داد زد وای زینب وای زینب وای بی‌جان افتادی بی‌غسل و کفن افتادی ته پیری به دست و پا زدن افتادی شمر انگیزه گودال سحرانگیزه چقدر نیزه از اسمت ناامید میرم با موهای سفید میرم با غل و زنجیر توی کاخ یزید اسب این حرمله دنبال منه دنبال منه پیرم از بختم و اقبال منه اقبال منه نمیدم پیرهنت رو مال منه مال منه پیرم از بختم و اقبال منه اقبال منه