نماهنگ منوا علی - محمدحسین حدادیان

یا حسین یا حسین اما ترونه کیف یتلظی عطشا بچه‌ام داره می‌میره به خدا، به خدا مُنُّوا عَلَیَّ مادرش چشم‌انتظاره مُنُّوا عَلَیَّ تشنه‌گی دوا نداره مُنُّوا عَلَیَّ کاشکی آسمون بباره چه‌جوری روی دست من عزیزم حرمله دید سفیدیِ گلوتو آورده اون تیر سه‌شُعبه‌ای که زده تو علقمه باهاش عموتو کُشت منو داغ جوون تو لااقل زنده بمون کُشت منو داغ جوون تو لااقل زنده بمون می‌ریزه اشک من از گوشهٔ چشم‌های تَرَم رو لب‌های خشکِ تو ای پسرم، پسرم مُنُّوا عَلَیَّ شده پرپر گل یاس منّوا علیّ بی‌جوابه التماسم منّوا علیّ حرمتی نمونده واسم بین اذان الاذان صدای نالهٔ قلب بی‌قرارم اومد بازم علی و تشییع جنازه دوباره این عبا به کارم اومد کشته منو داغ جوون تو لااقل زنده بمون سرت رمق مونده ای وای از دست‌و‌پا‌زدنت قنداقه‌ت شد آخه کفنت کفنت منّوا علیّ بسّه این‌همه جسارت منّوا علیّ مادرش نره اسارت منّوا علیّ گهواره‌ش نره به غارت شبیه روضهٔ علی‌اکبر دارن به اشک پدرت می‌خندن پشت حرم میان سراغ قبرت سر تو رو روی نیزه‌ها می‌بندن کشته منو داغ جوون تو لااقل زنده بمون کشته منو من و داغِ جوان، تو لااقل زنده بمان