نماهنگ سنگ کربلا - حسین ستوده

اگه قراره من سرم به سنگم بخوره سنگ کربلا باشه ای بهونه‌ی من ای دوای دردم میشه کربلا بیام و دیگه برنگردم؟ با تو خوبه حالم بی‌تو میشه سردرد تو انقدر آقایی که نوکریت رو کردم اگه قراره آخر من از راه برسه آخرم حرم باشه اگه قراره سایه‌بونی هم داشته باشم رو سرم حرم باشه اگه قراره با کسی بیام کرب و بلا مادرم همراهم باشه ای بی‌کفنم شبا وقتی می‌خوام بخوابم با تو حرف می‌زنم تا اجازه بدی که بگم با تو هم‌وطنم ای بی‌کفنم تو جان جان منی روبه‌روت بشینم خودت اشکامو پاک می‌کنی می‌میرم تو با دست خودت منو خاک می‌کنی تو جان منی حسین حسین حسین حسین حسین حسین جز به‌جزِ تو بندگی نکردم من با تو که هیچ موقع غریبی نکردم من بی‌تو یه لحظه زندگی نکردم تا حالا شده کاری رو به من بگی نکردم؟ اگه قراره این دلم بشه تنگِ کسی تنگ کربلا باشه اگه قراره من سرم به سنگم بخوره سنگ کربلا باشه یه کاری کن که رنگ زندگیم رنگ کربلا باشه سایهٔ دستِ سرم کاری کن که یه خونه کنارِ حرم بخرم به ضریحت تا دل که می‌گیره پناه ببرم سایه‌ات به سرم صدات بکنم درِ خونه‌مو وا بکنم که نگاهت بکنم زن و بچه‌مو ساکنِ کرب‌وبلات بکنم حسین حسین حسین حسین