طاقت گریه‌هاتو ندارم - حسین سیب سرخی

می‌دونی که ندارم من طاقت گریه‌هاتو

چه شب‌ها که غریبونه گریه کردم برات، وای

می‌میرم من وقتی این‌جوری دست به پهلو می‌گیری

می‌میرم که این شب‌ها اشک از من می‌پوشونی

حیدر بمیره برات، چند شبه می‌لرزه صدات

غصهٔ عالمه تو نگات، بانوی حیدر

حیدر بمیره برات، کاش می‌شد من می‌سوختم به جات

مثل بارون می‌باره چشات، بانوی حیدر

بعد تو سیرم از همه دنیا

بعد تو سهمم غربت زهرا

آه و واویلا

می‌زنه بازم نم‌نم بارون

زینبت می‌شه گیج و سرگردون

آه و واویلا

حلالم کن اگه زهرا حرمتت رو شکستند

تو یه کوچه جلو چشمات دست‌های من رو بستند

حلالم کن واسه زخم‌های بی‌شماری که داری

می‌شه دنیا رو سرم آوار وقتی تو بی‌قراری

ای بانوی قدکمون، کمتر اجل رو بخون

واسه دل‌خوشیمون بمون، بی تو می‌میرم

تو کوچه خوردی زمین، اشک‌های زینب رو ببین

نبین بی‌تو مغصوب می‌شم، عجیب

بی‌تو می‌میرم

قلب من داره می‌کنه از جا

کی می‌شه واسم مثل تو زهرا؟

آه و واویلا

بعد تو دنیام رنگ غم داره

بعد تو حیدر می‌شه آواره

آه و واویلا

وصف آن کس که نگنجد

به دهان فاطمه است

مدح آن زن که خدا کرده بیان

فاطمه است

روز محشر که خلایق همه حیران هستند

آن که بر ماست فقط دل‌نگران

فاطمه‌جان

فاطمه رو به صلاۀ است

خدا می‌داند

اشهد ان علی هم به اذان

فاطمه‌جان

چهارده قرن سر حرف خودش مانده هنوز

مردتر از همه مردان جهان

فاطمه است