من مست می عشقم - حسین طاهری

من مست می عشقم هشیار نخواهم شد وز خواب خوش مستی بیدار نخواهم شد من مست می عشقم هشیار نخواهم شد وز خواب خوش مستی بیدار نخواهم شد بی‌خود شده‌ام لیکن بی‌خودتر از این خواهم با چشم تو می‌گویم من مست چنین خواهم من تاج نمی‌خواهم من تخت نمی‌خواهم در خدمت تو افتاده به روی زمین خواهم من مست می عشقم هشیار نخواهم شد از مسجد و میخانه تا کعبه و بتخانه از مسجد و میخانه تا کعبه و بتخانه وای، از مسجد و میخانه تا کعبه و بتخانه مقصود خدا، مقصود خدا، مقصود خدا عشق است باقی همه افسانه من مست میِ عشقم امشب درِ میخانه حق است که کوبیدن لعلِ لبِ ساقی را حیف است نبوسیدن گر مستم و هشیارم گر خوابم و بیدارم کار همه شب این است در گردِ تو گردیدن ای شیرِ نجف حیدر ای شیرِ نجف حیدر ای شاه شاهان حیدر خوب است دستت یک باده نوشیدم هر کس گره‌ای دارد رو به این حرم آرد تا که سینه‌زن دارد ما بی‌کس و بی‌یاوریم ما ابالحسن داریم ما سائل این کوییم سرسپردهٔ اوییم جز به درگه ایشان سر فرود نمی‌آریم ما گدای سلطانیم مور این سلیمانیم عمری است بر این درگه ما همه نمک‌خواریم ریزه‌خوار این خوانیم مور این سلیمانیم نوکران درباریم ما ابالحسن داریم من مست می عشقم هوشیار نخواهم شد از خواب خوش مستی بیدار نخواهم شد ای بضعه پیغمبر یا فاطمة الزهرا ای بضعه پیغمبر یا فاطمة الزهرا ای دخت پدرپرور یا فاطمة الزهرا هم قَدری و هم کوثر یا فاطمة الزهرا حورایِ خدا منظر یا فاطمة الزهرا زهرای نبی‌مظهر یا فاطمة الزهرا توحید ز پا تا سر یا فاطمة الزهرا من مست می عشقم هشیار نخواهم شد هشیار نخواهم شد از خواب خوش مستی از خواب خوش مستی بیدار نخواهم شد بیدار نخواهم شد ای پادشه خوبان ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی‌تو به جان آمد وقت است که بازآیی وقت است که بازآیی چون یار من او باشد بی‌یار نخواهم ماند چون غمخورم او باشد غمخوار نخواهم شد تا دلبرم او باشد دلبر دگری نهم تا غمخورم او باشد غمخوار نخواهم شد من مست می عشقم من مست می عشقم هشیار نخواهم شد