شکر خدا که سایه سرم یه پرچم شد - سیدرضا نریمانی

شکر خدا که سایهٔ سرم یه پرچم شد یه یا حسین نوشتم و چشمام پر از نم شد شب و روزم داره با یا حسین به سر می‌شه شکر خدا که زنده بودم و محرم شد شرفم این گدایی‌هام، هدفم اینه که آقام بده مهر رضایت رو ببینم لحظهٔ آخر، مادرت واسه این نوکر بنویسه شهادت رو هرکی زندگیش کربلایی شه آخرش برات تو فدایی می‌شه ثارالله حسین ثارالله حسین ثارالله حسین ثارالله حسین ثارالله حسین ما پای کار نهضت حسینی می‌مونیم عاشورایی می‌شیم همین که روضه می‌خونیم به قول عشقمون حاج قاسم سلیمانی ما ملت ما ملت شهادتیم و مرد میدانیم ما ملت شهادتیم و مرد میدانیم سرنوشت شهیدامون روزهای سرِ پرخون به خدا واسه‌مون درسه ملتی که شهادت داشت آبرو داشت و عزت داشت مگه از چیزی می‌ترسه؟ مگه از چیزی می‌ترسه؟ این سینه سپر واسه هر خطر این سینه سپر واسه هر خطر ما رو می‌کشن می‌شیم زنده‌تر ثار الله حسین ثار الله حسین ثار الله حسین ثار الله حسین ثار الله حسین باید تا روزی که خورشیدمون می‌آد از راه با ماه انقلاب بمونیم و نشیم گمراه چراغ روضه و نور کلام این آقا می‌رسونه ما رو به خیمه ثار الله می‌رسونه ما رو به خیمه‌گاه ثار الله توی این دورهٔ حساس دوست و دشمن رو خوب بشناس که بصیرت به جز این نیست اون نماز شب‌خونا رفتن زده آقامونو کشتن دین بی‌معرفت، دین نیست دین بی‌معرفت، دین نیست حرف آقامون، نور راه من تا صبح ظهور، آقا ماه من مهدی، العجل