شکر خدا حسین که سینه زن شدم - امیر کرمانشاهی

شکر خدا حسین که سینه‌زن شدم

سینه‌زن غمت، ای بی‌کفن شدم

از روزی که تو این راه گفتم اباعبدالله

دست من از دامانت نمیشه کوتاه

روح مرا بکش به قتلگاه

جسم مرا بکش به خاک و خون

آهِ مرا بده به دست باد

عقل مرا ببر سمت جنون

حج و نماز من، خیرُ العمل حسین

این جملهٔ خداست، نوحوا علی الحسین

حرفم اینه تا آخر، تو شاهی و

من نوکر، باید عبدِ تو باشم

کی از تو بهتر؟

چشم همه به روضهٔ غمت

تا به ابد بلنده پرچمت

هیچ‌جا برام نمی‌شه کربلا

هیچ ماهی نیست مثل محرّمت

روح مرا بکش به قتلگاه

جسم مرا بکش به خاک و خون

آهِ مرا بده به دست باد

عقل مرا ببر سمت جنون

اسم تو رو لبم تا روزِ آخره

عشق تو از پرِ قنداقِ مادره

من بی‌تو تو این دنیا

می‌مردم از تنهایی

کاری کردی برگردم

چقدر آقایی

تنگه دلم برای کربلا

خواهشِ من فقط شده همین

کاش ببینم همه‌ رفیقامو

کرب‌وبلا تو روز اربعین