شاه شاهانه از نسل کریمانه - محمدحسین حدادیان

شاهِ شاهِ شاهانه، از نسل کریمانه

خورشید خراسانه

چهارده قرنه تا الان، شاه مردم ایران

رضا خان نه، رضا جانه

عشق خدایی، نور کبریایی

کار تو آقایی کار من گدایی

از چاکرانم، فلان ابن فلانم

امّا تو سلطان علی موسی الرِّضایی

شکرُلله که همه رعیت و سلطان داریم

به خدا عرش در این کشور ایران داریم

طلب رزق نکردیم ز دربار کسی

هر چه داریم از آقای خراسان داریم

همه کس من، عشقِ مقدّس من

شمس و قمر دور سرش می‌گرده

والله و بالله که خدایی مَرده

نمی‌دونم چند دفعه رفتم مشهد

یعنی امام رضا بزرگم کرده

دست از سر تو بر نمی‌دارم

امام رضا خیلی دوستت دارم

عجب ولی نعمتی، چه عشق با قیمتی

حلال‌تر از لقمه‌ی بابامه غذا حضرتی

قربون اون خدایی برم که تو بندَه‌شی

لقب سلطان و فقط خودت برازندَه‌شی

دوباره جشن و دوباره دورهمی

دوباره بین آذری زبونا

دوباره زنجان، دوباره باز هیجان

دوباره جمعِ جمعه روضه خونا

پارسال آسیّد رضا نبود مکّه بود

خدایی اینجا خیلی جاش خالی بود

بیایید اون شب و تداعی کنیم

تا ببینه عجب شور و حالی بود

اینجا رو میگن زنجان حسین

پایتخت عزاداریِ ایران حسین

پیر غلامای بزرگی داره اینجا که

می‌بینی تو چهرشون معنی عزّت رو

خدا نگه داره واسمون حاج اصغر رو

خدا رحمت کنه حاج تقی شریعت رو

تأییده دیگه این نوکریا

از بس که اباالفضلی‌ان این آذریا

ابالفضل مولانا، ابالفضل مولا

جانم به تبار ایرانی

سر چشمه گرفت روضه خوانی

جانم به روضة الشهدا و

ملّا آقاجان زنجانی

منم فدایی علی و اولاد حیدر

ادامه داره این نسل تو پای منبر

فدای سوز صدای حاج غلام رضا عینی فرد

اینجا رو میگن زنجان حسین

پایتخت عزاداری ایران حسین