دوباره من دلم تنگه برای کربلا - محمدحسین حدادیان

دوباره من دلم تنگه برایِ کربلا

برا حال و هوایِ سحرایِ کربلا

برایِ شنبه‌هایِ سفره‌یِ اُمُ‌البَنین

برایِ اون همه برو بیایِ کربلا

رومو هیچ موقع نمی‌زنه زمین

سُفره‌یِ اُمُ‌البَنین

گره‌هایِ کورو وا کرده

همین سُفره‌یِ اُمُ‌البَنین

یا اُمُ‌البَنین، گرفتارم

یا اُمُ‌البَنین، تورو دارم

یا اُمُ‌البَنین، چی کم دارم

یا اُمُ‌البَنین، مدد خانوم

روزام می‌گذره هی با خاطراتِ کربلا

فدا موکب و اون بند و بساطِ کربلا

شبیهِ بچه‌ها دوباره گریه می‌کنم

من از اُمُ‌البَنین می‌خوام براتِ کربلا

مُرده زنده می‌کنه، بیا ببین

سُفره‌یِ اُمُ‌البَنین

میده خرج کربلایِ اربعین

سُفره‌یِ اُمُ‌البَنین

یا اُمُ‌البَنین، کم آوردم

یا اُمُ‌البَنین، زمین خوردم

یا اُمُ‌البَنین

شد شد، نشد میرم کربلا

پیشِ عموم اباالفضل، می‌زنم زیرِ گریه

شد شد، نشد میرم رو‌به‌رو ضریحش

داد می‌زنم تورو جونِ رقیه

مادرم دلش برات تنگ شده

من برا خودم که چیزی نمی‌خوام

گریه‌‌هام کار داده دستم دوباره

اومدم صدات کنم، گرفت صدام

یا اُمُ‌البَنین، گرفتارم

یا اُمُ‌البَنین، تورو دارم

یا اُمُ‌البَنین، چی کم دارم

یا اُمُ‌البَنین

من اینجام و دلم همش بی‌تابته

می‌ترسم که یه روز کمرنگ بشه این رابطه

سخته که پیشِ یکی بدجور دلت گیر کنه

گاهی دلتنگی می‌تونه آدمو پیر کنه

اولین باری که پام به باب‌ُالقِبله‌یِ تو رسید

فکر نمی‌کردم منو اینجوری درگیر کنه

برم گردون حسین

من اصلاً حالم اینجا روبه‌راه نیست

برم گردون حسین

به جز آغوشِ تو واسم پناه نیست

قبول دارم بَدَم

ولی اونقدرا هم قلبم سیاه نیست

شنبه‌ها که میشه با اُمُ‌البَنین کار دارم

ناامیدی واسه چی وقتی علمدار دارم

هرکی یه عکسو زده تویِ اتاقش، منم

تو اتاقم عکسِ تِمثالِ علمدار دارم

اگه تنها بشم، بغل وا می‌کنی

همش با تلخیام مدارا می‌کنی

با دستایِ رقیه‌ات هی گره وا می‌کنی