رنگ و لعاب این جهان - محمدحسین پویانفر

خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به عشق خانواده‌ی ابوتراب می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به عشق خانواده‌ی ابوتراب می‌دهد ورود باب قبله و خروج باب علقمه ورود باب قبله و خروج باب علقمه هر آنچه ماه بین بود از این دو باب می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به عشق خانواده‌ی ابوتراب می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به عشق خانواده‌ی ابوتراب می‌دهد خدا به احترام تو به هر که زائر است شود خدا به احترام تو به عترتِ تو و هر کس زائر است شَود به زیرِ قُبه‌ات دعا مُستجاب می‌دَهد ورود، بابِ قبله و خروج، بابِ علقمه هر آنچه بابِ میل بود از این دو باب می‌دَهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دَهد به هر کسی که رو زدم فقط مرا جواب کرد ضریحِ توست عاقبت مرا جواب می‌دَهد تو تشنهٔ فرات، نه! فرات تشنهٔ تو بود لبِ کویر و خشکِ تو به آب، آب می‌دَهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دَهد به شکرانهٔ علقمه می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به شکرانهٔ علقمه می‌دهد تو تشنهٔ فرات نه فرات تشنهٔ تو بود تو تشنهٔ فرات نه فرات تشنهٔ تو بود لبِ کویر و خشکِ تو به آب، آب می‌دهد چقدر در خیالِ خود غروب، رود خواندمت چقدر در خیالِ خود غروب، رود خواندمت هلال می‌رسد به تو، دو قطره آب می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به شکرانهٔ علقمه می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به شکرانهٔ علقمه می‌دهد هر آن‌چه باب میل بود از این دو باب می‌دهند خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به اشک خانوادهٔ ابوتراب می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به اشک خانوادهٔ ابوتراب می‌دهد خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به اشک خانوادهٔ ابوتراب می‌دهد روبه‌قبله و رو به علقمه هر آن‌چه باب میل بود از این دو باب می‌دهند خدا اگر به این جهان رنگ و لعاب می‌دهد به اشک خانوادهٔ ابوتراب می‌دهد