دم افطار که میشه تشنه میشم - سید مهدی حسینی

دم افطار که میشه تشنه میشم

دل مادرم برام آب میشه

مادرم به دست من آب میده

دل من برا تو بی تاب میشه

مادرت کجا بود یه آب دستت بده یا اباعبدالله

مادرت کجا بود که تشنه ای اینقده یا اباعبدالله

یاد آشفتگی موهات دل عالمو به شور انداخت

بوی نون تازه افطار منو یاد اون تنور انداخت

ای حسین من آبرودار خدا

نوکر اونه که به یاد لب تو

روزه شو با گریه افطار کنه

اونقده میگم حسین که آخرش

همه عالمو خبردار کنه

پدرت کجا بود پیکرتو خاک کنه یا اباعبدالله

مادرت کجا بود که اشکتو پاک کنه یا اباعبدالله

ذوالجناح از چی خبر داره سرشو به خاک میکوبه

چرا ذره ذره عالم بعد رفتنت دل آشوبه

ای حسین من آبرودار خدا

الهی که خیزرون چند لحظه

به ترک های لبت رحم کنه

ای خدا به زینبت صبر بده

ای خدا به زینبت رحم کنه

رحمشون کجا بودن که بهت وقت بدن یا اباعبدالله

رحمشون کجا بود تو رو با سنگ زدن یا اباعبدالله

موقع غروب عاشورا چه به روز مادر آوردن

بشکنه دست اونایی که پیرهن تو رو درآوردن

تو اون شلوغی چطور لباس تو در اومد

دیدم که شمر با خنجر اومد

رگاتو دیدم یه عده نابلد بریدن

دیدم سرت رو بد بریدن

چقدر سرت رو بد بریدن

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم