دلم برا امام بی‌حرم گرفته - سید مجید بنی فاطمه

دلم گرفته دلم برا امام بی‌حرم گرفته دل تموم عاشقا رو غم گرفته دلم گرفته حرم نداره مدینه حتی یه مسافرم نداره شب شهادتی یه زائرم نداره حرم نداره از آسمون فرشته‌ها میان برا زیارت امام حسن امام حسین به سینه می‌زنه برای غربت امام حسن درِ خونهٔ خوب کسی رفتیم به داد همه می‌رسه آقا بمیرم برا این مصیبت که توی خونه‌شم بی‌کسه آقا تو امیدم، تو ایمانم حسن جانم، حسن جانم تو امیدم، تو ایمانم دلا بسوزه دلا برا گریهٔ بی‌صدا بسوزه برای غصهٔ غم‌های مجتبی بسوزه دل‌ها بسوزه براش بمیرم برای رد خون رو لباش بمیرم برای سن کم بچه‌هاش بمیرم براش بمیرم خدا می‌دونه چوب‌های تیر چه زخم‌هایی زده به اون بدن امام حسین به سینه می‌زنه برای غربت امام حسن با این که دیگه رفته از دنیا دلش از غم کوچه‌ها خونه برای غم مجتبی انگار همین کوچه‌ها روضه می‌خونه از این ماتم پریشانم حسن جانم حسن جانم از این ماتم دلم گرفته دلم برا دیدن مادرم گرفته دلم برای غربت حرم گرفته دلم گرفته کشتهٔ تشنه‌لب کربلا یه ساعت که بعد تو پیر شدم خواهر برادری بهت می‌گم باور نمی‌کنم اسیر شدم سرت رو روی نیزه‌ها دیدم تنت رو زیر دست و پا دیدم منو بین نامحرما دیدی تو رو توی تشت طلا دیدم الا یا ایها العطشان برادر جان، برادر جان برادر جان، برادر جان حسین‌جانم، حسین‌جانم حسین‌جانم، حسین‌جانم یا حسن