برکت ایران - محمدحسین حدادیان

برکت ایران همیشه به مشهد و قم بوده برکت ایران همیشه به مشهد و قم بوده سایه پرچم شما رو سر مردم بوده وقتی که عاشقت شدم تازه اینو فهمیدم عشقای قبل از تو همه‌ش سوءتفاهم بوده صحن و مرقد عشقه، این عشق بی‌حد عشقه طواف کبوترها به دور گنبد عشقه صدای نقاره وقتی می‌شه ممتد عشقه تب مستی دیگه حالا می‌ره رو صد عشقه رفت‌وآمد عشقه، شست‌وشو عشقه چای چایی تو نجف، نبات مشهد عشقه جلو ایوون‌طلا به خونه‌م عشقه هرجا می‌رم آخرش هوای مشهد عشقه عشق فقط سلطانه برکت ایران همیشه به مشهد و قم بوده سایه پرچم شما رو سر مردم بوده وقتی که عاشقت شدم تازه اینو فهمیدم عشقای قبل از تو همه‌ش سوءتفاهم بوده صحن و مرقد عشقه، این عشق بی‌حد عشقه طواف کبوترها به دور گنبد عشقه صدای نقاره وقتی می‌شه ممتد عشقه تب مستی دیگه حالا می‌ره رو صد عشقه عشقِ، رفت‌وآمد عشقه، قزبون زد عشقه چایِ توی نجف، چایِ نجف جلو ایوون‌طلا بخونم مشهد عشقه هر جا می‌رم آخرش تو باشی مقصد عشقه عشق فقط سلطانه عشق فقط پادشاه برکتِ ایران همیشه به مشهد و قم بوده برکتِ ایران همیشه به مشهد و قم بوده سایهٔ پرچم شما رو سرِ مردم بوده وقتی که عاشقت شدم تازه اینو فهمیدم عشقای قبل از تو همه‌ش سوءتفاهم بوده صحن و مرقد عشقه، این‌همه بی‌حد عشقه طواف کبوترها به دور گنبد عشقه صدای نقاره وقتی می‌شه ممتد عشقه شب مستی وقتی که حالام می‌ره رو صد عشقه رفت‌وآمد عشقه، قزبون زد عشقه جلو ایوون‌طلا بخونم مشهد عشقه هر جا می‌رم آخرش تو باشی مقصد عشقه عشق فقط سلطانه هرکی یه بار تو بچگیش تو حرمت گم شده گفته که پیداشدهٔ امام هشتم شده زائری باز فکر می‌کنه قبله ضریح شماست وقت نمازش دچار سوءتفاهم شده زائرات و عشقه، کبوترات و عشقه خادمای باصفا و بی‌ریات و عشقه توی سقاخونه‌هات، آب حیات و عشقه این صراط و عشقه، اسم رضا رو عشقه بالاسر که جای خود، پایین پا رو عشقه بگیرم از حرمت برگ برات و عشقه تو حرم حوالهٔ کرب‌وبلات و عشقه ایها السلطان مژده که یار می‌رسد، سلطان اباالحسن مژده که یار می‌رسد، دل به قرار می‌رسد سران مشتاق مغدمش بر سر دار می‌رسد رئوف آل فاطمه، علی‌تبار می‌رسد آب زنید راه را، این که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را، بوی بهار می‌رسد آب زنید راه را، این که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را، بوی بهار می‌رسد یا سلطان یا اباالحسن