همه دل‌بریده‌ها - حسین ستوده

همه دل‌بریده‌ها ته خط رسیده‌ها اونا که غصه‌دارن همه دل‌شکسته‌ها اومدن با خسته‌ها به تو پناه آوردن تو ولی عاروده‌تر نمی‌کنی نه، تو احوالی رو بد نمی‌کنی هرکی اینجا باشه مهمون توئه تو که مهمونتو رد نمی‌کنی زیر هیچ دینی نرفتی اون که مدیونت شد، فدا جان با دست پر برگشته هرکی مهمونت شد، رضا جان حرف مهمونی شد و خون‌بارونی شد و هنوز تو سینه آهه نگرانیِ دلِ می‌گه یعنی قافله الان کجای راهه؟ آخه مهمونی نداره دلهره تشنه باشن کسی آب نمی‌خوره؟ رسم مهمونو پذیرایی کنن سرِ مهمونو کسی یک سفر با زینب رفتی زهرت کردند حسین جان حسین جان پیش نهر و دریا تشنه نهرت کردند صلی علیٰ مظلوم من آبت ندادند دست آخر حسین جان پیراهنت رو از دم دستم گرفته بوی گلاب از دور با زخم تنت گفتم دیگه بی‌سر نمیشی هر چی به هم می‌چینمت از این مرتب‌تر نمیشی فریاد کشید سر منم داد کشید رو به رو ایستاد کشید تیغشو جلاد کشید، آخ بمیرم دیر برید آخ یه دل سیر برید تا من بشم پیر برید، آخ بمیرم هی طرفت سنگ زدند، نرفت نرفت نرفت به صورتت چنگ زدند