نماهنگ نمی‌دانم که می‌باشم - محمدحسین پویانفر

نمی‌دانم که می‌باشم کجا بودم کجا هستم اگر عاقل اگر دیوانه خود را بر شما بستم نمی‌دانم که می‌باشم کجا بودم کجا هستم اگر عاقل اگر دیوانه خود را بر شما بستم برانی هم نخواهم رفت به عالم گفتم و گویم که از جام شما سیراب و از جوی شما مستم عطا دیدم خطا کردم از این در رو نگرداندم نمک خوردم نمکدان را شکستم عهد نشکستم اگر زنجیر خود را پاره کردم، باز می‌گویم الا ای جان زهرا، من سگ کوی شما هستم اگر زنجیر خود را پاره کردم، باز می‌گویم الا ای جان زهرا، من سگ کوی شما هستم عجب نبود اگر در خردسالی، یا حسین گفتم که پیش از خلقت خود دست‌از‌غیرِ حسین شستم من و تو پس چه شب اول ماه حساب کنی، چه امروز رو روز اول ماه حساب کنی افضل اعمال یه کاره‌ست اونم زیر لب بگی صلی الله علیک یا اباعبدالله السلام علی من دفنه اهل القری روزه نمی‌خواهد تنی که سر ندارد قربان آن آقا که انگشتر ندارد گه خزانم گه بهارم، یا حسین هر چه دارم از تو دارم گه خزانم گه بهارم، یا هر چه دارم از تو دارم، یا روز من تو، شب من تو، همهٔ عمرم تو، تو چه کردی که من از خواب و خوراک افتادم سائل این درم و نوکر مادرزادم بِأَبی أَنتَ وَ أُمّی همهٔ اجدادم همه دارند به پابوسی تو می‌آیند طبق معمول من بی‌سر و پا جامانده