من همه‌ چی مو باختم - سیدرضا نریمانی

من همه‌چیمو باختم و دیگه از آبرو، اینم یه ذره‌ش من همه‌چیمو باختم و دیگه از آبرو، اینم یه ذره‌ش دلخوشیمی، می‌شه حالمو بذاری تحویل، تو پای سفره‌ش آره منم همون که بود دلش، دلش لکِ یه گوشه‌چشمت آره منم همون که بود دلش، دلش لکِ یه گوشه‌چشمت آره منم، همون رفیق که جازده، می‌اومد پابه‌پات حالا ببین، چه پایینه سرش ببخش حسین اگه ردم کنی، کجا برم؟ ببخش حسین منو به گریه‌های مادرت ببخش حسین اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله این دل و جان، جان، جانم به لب رسان، رسان، رسانی از قفس هم رهانم در این اسکتارهٔ جوانی آقا خودت یه کاری کن که بمونم تو این مسیر آقا خودت یه کاری کن که بمونم تو این مسیر تویی تو کشتی نجات بیا و دستمو بگیر جوانی سهو و خامی و خطا، ببخش حسین همیشه بخشش از بزرگ‌ترهاست، ببخش حسین رضایت رضایت خداست، ببخش حسین من خودم هم قبول دارم که یه عمره سر تا پام غرق گناهه من خودم هم قبول دارم که یه عمره سر تا پام غرق گناهه اما تو هم خوب می‌دونی نوکرِ بی‌کس و بی‌‌پشت و پناهه تو که همیشه‌بخش جواب این بدی رو می‌دی تو که همیشه‌بخش جواب این بدی رو می‌دی تو که همه‌ش به فکرمی تو که همیشه بخشیدی حالا دوباره بگذر از خطای خِرد حسین دوباره مهرِ ارمنی کن ما رو بخر حسین منو صدا بزن بگو حرم بیا حسین حالا دوباره بگذر از خطای خِرد حسین دوباره مهرِ ارمنی کن ما رو بخر حسین منو صدا بزن بگو حرم بیا اباعبدالله