من اصلا اومدم برا مریض بشم - سید مهدی حسینی

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم

تا خوب نشه زخم هات دست بر نمیدارم

بذار حالا حالا نوکر شما باشم

لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم

بده که پیش تو موی سرم سپید نشه

بد که نوکرت بمیره و شهید نشه

من اصن اومدم برات مریض بشم

تا تو قلب مادرت عزیز بشم

سردم نکنی تردم نکنی

عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین

کاشکی میشد مثل عقربه ها بگردم

به کربلا هایی که قبلا سفر کردم

کاشکی میشد ساعت همون لحظه وایمیستاد

تو اولین بار که چشمام به گنبد افتاد

ندیدن حرم بلای جون نوکره

نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره

این چه بلاییه که اومده سرم

منو دغ نده بذار بیام حرم

از حال خودم درمونده شدم

عزیزم حسین

محرم و خونه نشین میمیرم

منی که تو قبرم برات عذا میگیرم

چجوری آروم شم مادرتون بد حاله

با پهلوی زخمیش بالا سر گوداله

نگاه مادرت شاهد قتل قاتله

مبیبینه میبرن سر رو چجوری سر حوصله

وای سر و صورتت چه نامرتبه

توی قتلگاه عزیز زینبه

صد پاره بدن دست و پا نزن

عزیزم حسین