غربت شهر سامرا غصه هر شب منه - سید امیر حسینی

غربت شهر سامرا غصهٔ هر شب منه یاد خرابی حرم آتیش به جونم می‌زنه گرد و غبار حرمت سرمهٔ چشم نوکرات خیلی غریبی آقاجون فدای اون صحن و سرات یابن الزهرا، گدای سر به راهتم عشق همینه، زائر سامراتم ان‌شاءالله باز اربعین کاظمین، سامرا پای پیاده از نجف می‌رسیم کربلا یابن الزهرا، گدای سر به راهتم عشق همینه، زائر سامراتم یابن الزهرا کسی که دلتنگ توئه نَفَس براش زیادیه برکت هر زیارت از دست امام هادیه دوست دارم از عمق وجود خودت و با عشیره‌تو هی می‌خونم کنج حرم جامعه کبیره‌تو یا ابن الزهرا تا جون دارم فداتم عشقم اینه زائر سامراتم نور راهِ روشنِ عاشقان تا ابد حضرت هادی هستی و عشق ما تا ابد نور راهِ روشنِ ارباب من حسین ارباب من حسین ارباب من حسین کربلا آخر ساله، آقا جون دست‌های خالیمو ببین کبوتر خسته شدم شکسته‌بالیمو ببین تموم عالم یه طرف، حسین من کرب‌وبلا عیدی بده، اباالحسن، حسین من یا ثارالله، یا غایة الآمالی یا ثارالله، تو احسن الاحوالی تو احسن الاحوالی دست خالی رد نکن دستای نوکرها یه ساله که درزده نوکرت این درو ان‌شاءالله باز اربعین عازم سامرا پای پیاده‌ام