عزیزم حسین تویی نفسم - وحید شکری

عزیزم حسین

تویی نفسم

تویی که آقا یه عمره مهره دلت رو عاشق کرده

پناه منی تو بی‌کسی‌ها

تویی آقا جون همون رفیقی که

دستمو تو سختی ول نکرده

رفاقت من و تو همون قدیمه

یه دستِ غیبی عمری پشتِ زندگیمه

خدا رو شکر که سایهٔ تو رو سرم هست

مگه تو دنیا از تو مهربون‌ترم هست

عزیزم حسین

تویی نفسم

بدیمو به روم نیاری حسین

گناهِ من رو بذار به پای

دوباره باید ندونم کاری

ولم نکنی بیچاره می‌شم

قول می‌دم این‌بار خوب شم اگه تو

از این گدا چشم‌ها تو برداری

باز اومدم با گریه‌ها به پات بیفتم

یک کاری کن نذار که از چشات بیفتم

به جون مادرت عوض می‌شم فقط تو

بذاری روی خاک کربلا بیفتم

عزیزم حسین

گرفته دلم که خیسه چشام

عکس حرم رو بغل می‌گیرم

تو حسرت و تنهایی چه جوری دووم بیاره دلم؟

بذار ضریح تو رو ببینم تا دق نکردم، آقا، از جدایی

من و جدایی از تو، باورم نمی‌شه

می‌دونی هیچ‌جا واسه من حرم نمی‌شه

یه جوری تنگه این دلم که دوری از تو

آقا، حریف چشم‌های ترم نمی‌شه

عزیزم حسین