زیر نور ماه - محمدرضا بذری

زیر نور ماه

میگم صلی الله علی اباعبدالله

لعنت به دنیایی که کارمو به جایی انداخت

گریه می‌کنم از این‌که بین ما جدایی انداخت

من دلم برات تنگه پسرعمو

کوفه شهر نیرنگه پسرعمو

این‌جا صحبت مهمونی که نیست

این‌جا صحبت جنگه پسرعمو

از حال می‌برن

مهمونو اینا ته گودال می‌برن

خیرات می‌کنن

رو خاک‌ها مقطع‌الاعضات می‌کنن

خیرات می‌کنن

برگرد یا حسین

روی این پرتگاه

وصیت کردم نَیای ابا عبدالله

آه

روی دارالعماره گریه می‌کنم به حالت

من نگرانم از این‌که میای با اهل و عیالت

کوفه شهر آزاره، پسرعمو

شمر و حرمله داره، پسرعمو

چهار هزار تا تیرانداز آمادهٔ قامت علمداره، پسر عمو

پیرت می‌کنند با داغ جوان، حسین

سه‌شعبه به گلوی شش‌ماهه

تیر می‌زنه

راحت می‌زنه

برگرد، یا حسین، برگرد

مشکله این راه رو

رقیه جون رو نیاره با اهل‌بیت

رقیه جون رو نیاره

کاش جای تو عزیزم پیرهنم بره به غارت

جای دختر سه‌سالم دخترم بره اسارت، دخترم

کارم آه و افسوسه، پسرعمو

بدتر از یک کابوسه، پسرعمو

از غروب عاشورا دیگه به بعد

روزهای ناموسه، پسرعمو

دشوار می‌برن

مخدراتو کوچه و بازار می‌برن

بی‌یار می‌برن

عقیله رو به مجلس اغیار می‌برن

برگرد یا حسین