هلال یک شبه ای سایه سرم - نریمان پناهی

ای ماه هلال یک‌شبه، ای سایهٔ سرم بالا نشسته‌ای و مرا می‌کنی نگاه یا غریب، یا مظلوم عالم همه پناه به نام تو می‌برند حالا ببین که خواهر تو گشته بی‌‌پناه یا غریب، یا مظلوم تو قرص ماه بودی و حالا شدی هلال دیشب مگر چگونه سحر کرده‌ای سحر؟ یا غریب، یا مظلوم روی تو سوخته چونان روی مادرم خاکستر است لای همه گیسو و آن سرت یا غریب، یا مظلوم عمری سرم به سینه‌ات آرام می‌گرفت حالا تو روی نیزه و من بین محملَم یا غریب، یا مظلوم هر بار نیزه‌دار سرت چرخ می‌دهد با هر تکان نیزه تکان می‌خورد دلم ای بی‌حبیب از بعد قتلگاه و که دیدم به چشم خود زخمی شده دو گونهٔ تو در وضو به خاک ای بی‌حبیب دامن گرفته‌ام پی رأس تو هر قدم تا که نیفتی از سر نیزه به روی خاک ای بی‌حبیب ای بی‌حبیب ای بی‌حبیب دامن گرفته‌ام پی رأس تو هر قدم تا که نیفتی از سر نیزه به روی خاک ای بی‌حبیب عمری ندیده است و کسی سایهٔ مرا حالا ببین که رنج و بلا باورم شده شاه نجف کجاست تماشا کند مرا این آستین کهنه حجاب سرم شده حسین رو خاک‌ها کشوندنش با نیزه می‌بردندش