راضی مشو آقا که من حسرت بخورم - حسین ستوده

راضی مشو آقا که من حسرت بخورم راضی مشو آقا که من حسرت بخورم دور از حرم باشم خاک غربت بخورم من ماندم با این خاطره‌ها باب قبله، ایوان طلا می‌پیچم از درد در تب اسیرم راضی مشو که آتش بگیرم من گفته بودم مال تو هستم راضی مشو که اینجا بمیرم راضی مشو آقا که من حسرت بخورم دور از حرم باشم خاک غربت غربت بخورم من ماندم با این خاطره‌ها من ماندم با این خاطره‌ها باب قبله، ایوان طلا من ماندم با این خاطره‌ها باب قبله، ایوان طلا می‌پیچم از درد در قفسم راضی مشو که آتش بگیرم من با درد هجران چه کنم؟ با این آه سوزان چه کنم؟ راضی مشو آقا که من حسرت دور از حرم باشم و خاک غربت آقا آقا مبادا قید این دل را بزنی جانم بگیر اما بدان تو جان منی آقا مبادا قید این دل را بزنی جانم بگیر اما بدان تو جان منی زلفت جرم حیرانیِ من سِیل اشکِ طوفانیِ من با خاطراتت در سینه غوغاست اینجا غریبم، خاکِ من آنجاست با خاطراتت در سینه غوغاست اینجا غریبم، خاکِ من آنجاست رحمی کن بر این اشک روان، آقا کُنجِ صحنت، جانم بستان راضی مشو آقا که من حسرت راضی مشو آقا که من حسرت بخورم درم باشم خاک غربت حسین وای حسین وای حسین وای حسین وای حسین وای حسین وای حسین وای حسین