تو شلوغی‌های روضه - امیر کرمانشاهی

تو شلوغی‌های روضه

چشمم افتاد به یه گوشه

به سماوری که هر شب

تو حسینیه می‌جوشه

پیرمردی با عصا همیشه پای این بساطه

چای‌ریز روضه‌مونه که بساطش تو حیاطه

عمرش همین‌جا گذشت

پای همین پرچما

امسال قراره با ما بیاد

اربعین کربلا

نوکر یعنی حتی راه رفتن سختت شد

حتی تو بستر افتادی

نوکر بمونی

نوکر باشی هر جا اسمت آقات باشه

خودتو هرجوری باشه زود می‌رسونی

آقام آقام، ای آقام...

کم که نیستن پیرمردایی که عاشق تو هستن

از جوونیشون همین‌جا کارو با خود تو بستن

کَس وکار و هرچی دارن به همین خونه سپردن

نونی جز نون حسین تو سفره‌شون نیست و نخوردن

نون حلالم حسین

روزیِ سالَم حسین

تعارف نداریم، ساده بگم:

عشق و حالَم حسین

عاشق یعنی

یکی مثلِ جُون و هانی

یا زُهیر و حُرّ و مسلم

عون و جُناده

حبیب و عابس

یا سعید و بُرَیر و جُندب

خلاصه که عاشق زیاده

آقام، آقام، ای آقام...

هر کس به راهی

جوانی‌اش را طی کرد

ما هم در خانهٔ شما پیر شدیم

جان حسین جانان حسین

عالم سنه قربان حسین...