تو باقرالعلوم هستی - حسین طاهری

تو باقرالعلوم هستی و تموم عالم به فرمانت به زیر دِین شما شیعه الهی جانم به قربانت از علم و حلم و صبر تو، آقا نفس کشیده دین پیغمبر تو وارث صلابت حیدر آقای من، آقای من به نور دانش تو روشن شد صراط شیعه به زیبایی تو وارث بحق زهرایی آقای من، آقای من شفاعت محشر، آقا فقط به یک نگاه شماست تموم خواهش نوکرها زیارت کرب‌وبلاست غریب، آقای من غریب آقای من غریبه آقای من تو از همون کودکی آقا کشیدی بارِ غمو تنها تو از همون کودکی آقا کشیدی بارِ غمو تنها میون اشک و گریه می‌دیدی که روی نیزه‌ها می‌رفت سرها آتیش گرفته بود حرم اما تو بین خیمه بودی سرگردون دویدی پابرهنه تو میدون آقای من، آقای من الهی من بمیرم آقا که دیدی که قاتل رسید گودال حسین تشنه رفته بود از حال آقای من، آقای من برای غم‌های کربلا تو روضه‌دارِ هر شبی تا لحظه‌های آخرم به یاد عمه زینبم غریب آقای من میون کوچهٔ یهودی‌ها میون کوچهٔ یهودی‌ها چقدر خجالت کشیدی تو میون کوچهٔ یهودی‌ها چقدر خجالت کشیدی تو به زیر تازیانه‌ها، آقا فقط جسارت شنیدی تو تموم کربلا برات روضه‌ست ولی برات نمی‌شه شام، هیچ‌جا خرابه و غصهٔ زن‌ها آقای من، آقا، آقای من نداره درد تو درمون جلوی چشم تو زدن سیلی که صورت رقیه شد نیلی آقای من، آقای من کنار جسم مضطرب امام صادق آشناست کنار جسم مضطرب امام صادق خواست، شهادتت اینه، امشبت سلام به شاه کربلا غریب آقای من تو بودی هر جا نبود هیچ‌کس گرفتی دست منو آقا تو بودی هر جا نبود هیچ‌کس گرفتی دست منو آقا نذاشتی تنها هم‌زبونم میون سیل غم و دردم تویی تو تنها امید من تو این شبای پرگرفتاری برای من همیشه تو یاری حسینِ من، حسینِ من دوباره آرومِ با یادت قرار قلب مضطّرِ اصلی خودِ تویی لحظهٔ با من، وصلی حسینِ من، حسینِ من فقط رو لب‌هام اینه، عباس به قلب من حسینِ ناخدا دوا و درمونم فقط زیارت کرب‌وبلا دوستت دارم، آقای من