این زندگیمونه - وحید شکری

این زندگیمونه مرگت رو می‌بینم هر شب توو این خونه با این‌همه گریه معلومه که چیزی ازت نمی‌مونه هر روزمون اینه خنده دیگه روی لبات نمی‌شینه من گریه می‌کردم دیدم حسن داره اشک‌هامو می‌بینه ای وای، ای وای خانومم آروم‌آروم می‌میرم می‌شه زهرا، نذاری قول می‌دم آروم بگیرم پر نکش از پیش علی، خیلی غریبه این زندگیمونه دور و بر چشمات ابرای بارونه خانومم دیگه نرو توی کوچه‌ای که نامرد دلت رو بشکونه بمون توی خونه بذار حسینت سر بذاره رو شونت نفرین دنیا به سایهٔ دستی که افتاده رو گونه‌ت این زندگیمونه ای وای، ای وای خانومم دیگه از من رو نگیر می‌لرزه دست و دلم دستت رو به پهلو نگیر در نکِش، علی شَ علی، خیلی غریبی شَ علی، خیلی غریبی شَ علی، خیلی غریبی شَ علی وای، امان