آقای منی رویای منی - نریمان پناهی

آقای منی، رویای منی آقای منی، رویای منی تو دل‌خوشیِ دنیای منی آقای منی، رویای منی تو دل‌خوشیِ دنیای منی ای عشق مدام، بارون چشام دل‌تنگ توام، با شش‌گوشه می‌خوام به ضریحت برسه دستام و خواب و خاطرهٔ روزام و ببرم به کربلا، آقا جون توی حسرت این‌همه چشمام و وای من و وای من، حسین وای من و وای من، حسین وای من و وای من، حسین ابی عبدالله، جانی، به ما جان بده، جان! ای نور دوعین، مظلومم حسین ای نور دوعین، مظلومم حسین هستم به تو هم‌درد، شیب‌الخضیب ای بی‌کفنم، عریان‌بدنم ای تشنه‌ صدها دور از نظر قتلگاه یا که نیزه‌زاره داره نیزه رو تنت می‌باره وسط بروبیا تازیانه یکی پا رو پیکرت می‌ذاره وای من وای من، حسین می‌خوام خوب سیراب بشی از جونم مایه می‌ذارم که سیراب بشی، بگم؟ بدلی زدن ریختن رو تنت همگی زدن ریختن رو سرت غارت شد حسین اون پیراهنت مردی که یه پا است رو سینهٔ شاه با دشنه زد و قلبم رو شکافت بی‌هوا می‌زدنت، مظلومم با عصا می‌زدنت عده‌ای بی‌امان، تنها وسط از جفا می‌زدنت، مظلومم وای من وای من، حسین شد کاسهٔ خون چشم ترِ من ای سایه‌سرم رفتی ز برم تو شعله بمان می‌سوزد حرم همه سمت خیمه‌رو آوردن دل اهل حرمو آزردن روی نیزه‌ها سرت رو دیدیم زن و بچه‌رو اسارت بردن وای من وای من حسین ف [جمعیت: حسین] غریب حسین