آرزو داشتم دردانهٔ من - حسن خلج

آرزو داشتم دردانهٔ من

گریه می‌کردی صدات می‌پیچید

تو خانهٔ من دردانهٔ من

واست می‌خوندم

لالایی مادر

بلکه بخوابی، سر می‌ذاشتی روی شونم

لالایی مادر

نمی‌تونم بعد تو من زنده بمونم

کاشکی صداتو می‌شنیدم

با گریه‌هات از خواب می‌پریدم

اسم تورا محسن می‌ذاشتم

چه آرزوهایی که نداشتم

دردانهٔ من

برگ گل من، خزون گرفتی

مگه تو خوابم

تو رو ببینم که جون گرفتی

که جون گرفتی

کاشکی می‌دیدم

راه رفتنت رو

آرزو داشتم ببینم شکفتنت رو

اون روزای پا گرفتنت رو

کاشکی می‌دیدم

راه رفتنت رو

کاشکی علی می‌شنید

مدینه مردمانش حسودند

مدینه مردمانش

نام خود را خط داغ مذهب

دیوار شیشه دارد

مدینه مردمانش حسودند

منتظر این روزها بودند

غنچه ناشکفته پرپر

الهی

که بمیرم مادر

بمیرم مادر