نماهنگ زندگی

خستم از شبای بی‌غمت

وقتی که تورو ندارمت

شبایی که تو نیستی رو به روی کی باید بشینم

خواهشم همین یه حرفمه

این خودش یه دنیا ماتمه

نذاری من بمیرم و محرم تو رو نبینم

زندگیم مثل یه ساعته

تلخه و ولی حقیقته

نمی‌تونی بگیری که جلوی این دقیقه ها رو

زندگیم یه روز تموم می‌شه

دیدنت تو آرزوم می‌شه

چجوری سر کنم زیر لحد آخه محرم هارو

لااقل بذار که تو قبر

باز تورو صدا بکنم

زیر خاک چجوری آخه

گنبدو نگاه بکنم

یا حسین حبیبی حسین

دلخوشی فقط امام رضا ست

آخرش نمی‌دونم کجاست

منم یادم بره ولی امام رضا یادش می‌مونه

کاش یکی باشه به جای من

جای اشک تو گریه‌های من یه خرده روضه رقیه سه ساله رو بخونه

وقتی مرگ خبر نمی‌کنه

التماس اثر نمی‌کنه

چرا به جز حسین آدم رفیق دیگه داشته باشه

لااقل یه جوری نوکری می‌کنم

که آخر سری امام رضا کاری کنه که مرگ من چون روضه باشه

حرف راست همینیه که

سنگ قبر مثل قفسه

بعد مرگ نمی‌ذاره که

من صدام به تو برسه

یا حسین حبیبی حسین