چه غروب و شبایی تو بقیعه - مهدی رعنایی

چه غروب و شبایی تو بقیعه چه غم و غصه‌هایی تو بقیعه چه غروب و شبایی تو بقیعه چه غم و غصه‌هایی تو بقیعه نداره اون‌جا حتی سایه‌بونی عجب حال و هوایی تو بقیعه نداره اون‌جا حتی سایه‌بونی عجب حال و هوایی تو بقیعه قراره گریه داره مزاره گریه داره اینی که این روزا زائر نداره گریه داره نمازش گریه داره اذونش گریه داره دیدن قبرای بی‌سایه‌بونش گریه داره دیدن قبرای بی‌سایه‌بونش گریه داره ادرکنی ادرکنی الساعه الساعه تو بقیع آدم احساس غربت می‌بینه تو بقیع آدم همه احساسو می‌بینه چرا که تربتِ اُم‌البنینه چرا که تربتِ اُم‌البنینه خوشا به حال خورشید مدینه که راحت پای این قبرا می‌شینه خوشا به حال خورشید مدینه که راحت پای این قبرا می‌شینه بقیع آرومه، چونه؟ بقیع دل می‌سوزونه غروبا میگن اینجا پاتوق صاحب‌زمونه روزایی که غمینه پیش اُم‌البنینه خیلی وقتا هم کنارِ مادرش زهرا می‌شینه خیلی وقتا هم کنارِ مادرش زهرا می‌شینه ادرکنی ادرکنی الساعه تو مدینه دلِ آدم می‌گیره یه‌جوری آدم از این دنیا سیره می‌زدن هر کسی که سینه می‌زد آخه این صحنه‌ها یادم نمیره می‌زدند هر کسی که سینه می‌زد آخه این صحنه‌ها یادم شیعه‌ایم، سرفرازیم به آقامون می‌نازیم آخرش مشهدِ صادق رو ما اینجا می‌سازیم با دعای پیغمبر کنار قبر مادر می‌زنیم سینه با ذکر حسین ارباب بی‌سر می‌زنیم سینه با ذکر حسین ارباب بی‌سر ادرکنی الساعه