چشم من کم‌سو شده کارم تمومه - محمدرضا بذری

چشم من کم‌سو شده، تمومه کارم

بغض غم چند وقتیه، توی گلومه

خسته شدم از این تبعید

امید من شد نومید

وفا ندارن این مردم

چی بگم از دست این‌ها

حکایت کوفه است اینجا

حیا ندارن این مردم

بعد عمری ببین آخر کجاها من رو آوردن

شبیه عمه و جدم، منو بزم شراب بردن

امان ای دل، امان ای دل

عمو حیدر

رسیده جون به لبم

از دست این‌ها

می‌خونم با هر نفس

مدد یا زهرا

یاد مدینه افتادم

نمیره داغت از یادم

روضه می‌خونم زیر لب

بشکنه دست اون نامرد

که صورتت رو نیلی کرد

جلوی چشمای زینب

به غرور حسن برخورد

که شدی رو زمین پرپر

ملائک گریه می‌کردن

واسه چشم ترِ حیدر

عمو حیدر

آسمون سامرا به رنگ خونه

دل من تو کربلاست، خدا می‌دونه

شکر خدا شد تقدیرم با لب تشنه می‌میرم

می‌سوزم از زهر دشمن

اگه تک و تنها بودم غریب سامرا بودم

در امون ناموس من

لب گودال و می‌بینم پریشون خواهر افتاده

ته گودال و می‌بینم

می‌بینم از نفس مادر افتاده