نماهنگ زمزمهٔ آسمان - حسین طاهری

آرام میگیرد دلم در بارگاهت

ای مشهد تو جان پناه اهل عالم

میراث تو نور است در دلهای عاشق

ای وارث عیسی و ابراهیم و آدم

می آیم به سوی تو قدم قدم

میبارم در آسمانی حرم

دلتنگم به اسم تو قسم

دلتنگم به شوق تو هوایی ام

میدانم که با شما خدایی ام

میدانی امام رضایی ام

هر بار سویت پر کشیدم از سر شوق

اذن دخولم را میان راه خواندم

تکرار میکرد آسمان همراه با من

کنج حرم وقتی امین الله خواندم

آرامش عشقی امید عاشقانی

شمس الشموسی آسمان قلب مایی

آقای من هر کس در این دنیا غریب است

هرگز ندارد بهتر از تو آشنایی

در صحن آزادی رهایم کردی از خود

در صحن گوهرشاد خود را یافتم باز

دستم دخیلم پنجره فولاد بود و

دل با کبوتر های گنبد گرم پرواز

می آیم به سوی تو قدم قدم

میبارم در آسمانی حرم

دلتنگم به اسم تو قسم

دلتنگم به شوق تو هوایی ام

میدانم که با شما خدایی ام

میدانی امام رضایی ام