نماهنگ روضه سنگینه - پیام کیانی

روضه سنگینه جای دستِ پهلوم شکسته دنده‌هام جوری شکسته که می‌خوابم من نشسته حالم وخیمه این زندگیمه زیر لب عجل وفاتی می‌خونم، خدا کریمه منو یه بی‌حیا زد ناموس علی رو یه غلام‌سیاه زد قنفذ پا به ماهمو، عمدن با پا زد روضه سنگینه سنگینیِ وزنشو انداخت رو در، از بغض و از کینه روضه سنگینه جوری با پا رد شدن از روی در که له شدش سینه حالم مَزاره یه نفر نگفت مغیره، بسّه، این خونه عزاداره حالم مَزاره کجا آخه زنِ هجده‌ساله این‌جوری زدن داره؟ آه، واویلا دیگه عمرم سر اومد جونم در اومد فاطمه منو حلال کن کاری از من برنیومد من قبل سیلی بی‌کس‌ام نبودم قبلاًها من فاطمه این‌قدرها نامحرم نبودم من و کوچه کشوندن زن و بچه‌مو با هم دیگه سوزوندن داغ سنگینی روی دلم نشوندن همه‌ش می‌افتادی که کی آخه این‌جوری زده تو صورتت به من نگفتی که باز حسینو با حسن زهرا تو اشتباه گرفتی که