نماهنگ تکیه‌گاه - علی زمانیان

وقتی که در سوخت

تو تو آتیش بودی حیدر سوخت

وقتی قرآن زیر پا افتاد

آیه آیه آیه کوثر سوخت

یه نفر نیومد

از دیوار صدا در اومد از مردم در نیومد

یه نفر نیومد

تو رو میزدن از این دستای بسته کاری بر نیومد

تکیه گاه بودی بی گناه بودی

قبل اون روز دوشنبه رو به راه بودی

در به پهلوت خورد آرزوهات مرد

از اینا گذشته زهرا پا به ماه بودی

ای وای من ای وای من زهرای من زهرای من

میلرزه دست و پای من زهرای من زهرای من

روضه مشهوده

همه با خیال آسوده

اینقدر هیزم آوردن که

خونه زندگیم پر از دوده

چشم و رو ندارن

دست من بسته اینا دست روی دست میذارن

چشم و رو ندارن

تو رو میزنن تا از پا منو در بیارن

مرتضی بودم مقتدا بودم

تا زمین نخورده بودی سرپا بودم

وسط آتیش زیر پا بودی

من تو اون معرکه دنبال عبا بودم

ای وای من ای وای من زهرای من زهرای من

میلرزه دست و پای من زهرای من زهرای من