ز فراقت گره خوردیم و نمردیم هنوز - سیدرضا نریمانی

ز فراقت گره خوردیم و نمردیم هنوز سال‌ها بی‌تو فشردیم و نمردیم هنوز عملاً کار نکردیم و فقط حرف زدیم بار هجر تو نبردیم و نمردیم هنوز آقا جانم، آقا دلمارات شکستیم و دلت زود شکست دلمارات شکستیم و دلت زود شکست دل به غیر تو سپردیم و نمردیم هنوز دست دادیم دست دادیم ولی خنجری از پشت زدیم پس دادیم ولی خنجر از پشت زدیم دست به یقه فشردیم و نمردیم هنوز تو عبایِ اولت از غصهٔ ما پیر شدی ما به دردت نخوردیم و نمردیم هنوز بین ما بودی و رفتیم به دنبال گناه بین ما بودی و رفتیم به دنبال گناه در جهالت همه‌مون مردیم و نمردیم هنوز آقا جان آقاجان، آقاجان غیبت از ماست نه از تو چقدر تعطیلیم این‌همه جمعه شمردیم و نمردیم هنوز شدیم آهوی سلطان که بشارت بدهیم تا نمردیم به ما حال زیارت بدهیم محرم داره می‌رسه امسال به من اجازه می‌دی برات گریه کنم، آقا؟ امشب به من اجازه می‌دی؟ اومدم برات گریه کنم، خوب برات ناله بزنم آقاجان، آقاجان نکشیدست کسی را سوتِ [نامفهوم] بر مدار این نظرت را ز محبانت، نه فَقدا رَکَبَ کَرَمَک، با همه، نه یعنی هرگز نشنود از لب تو این‌همه مهمانت، نه آن‌که حتی همهٔ خلق جوابش کردند نیست نومید ز الطاف فراوانت، نه گر کبیر است، کبیر است ولی هیچ‌کسی دستِ خالی نرود از درِ بارانت، نه این‌که در روضهٔ تو، حرفِ امامِ حسن است این‌که در روضهٔ تو، حرفِ امامِ حسن است نیست در خانه کسی هم‌نَفَسِ جانت، نه باز هم شکر خدا روضه‌ی تو مردانه‌ست جگرت سوخت ولی دامن طفلانت