دورامو زدم دوباره برگشتم - وحید شکری

دورامو زدم دوباره برگشتم تا که سینه‌زن تو هیئتت باشم امشب اومدم بهت بگم می‌خوام توی دایرهٔ رفاقتت باشم با تو رفاقت، همه‌جوره سوده با توئه که می‌شه خیالم آسوده همه‌جا رفتم و بازم می‌گم این که دست منو فقط امام حسین بوده با تو خوشم، با تو که دنیای منی با تو که از قبلِ متولد شدنم، رفیق بابای منی با تو خوشم، با تو که دنیای منی با تو که وقتی که می‌بندم چشامو، جلوی چشمای منی یا اباعبدالله این روزا یه سر بالا به قرآن باش نذار که یک نفسی جدا ازت باشم این روزها و شب‌ها مراقب من باش نذار که یک نفسی جدا ازت باشم نمی‌گم که بیا منو حبیبم کن ولی کنار خودت بذار فقط باشم به جون تو قسم که غربتت سخته تو تاریکی برام شبیه خورشیده نذار که اسمت بیفته از لب‌هام بخدا یاحسین بهت نفس میده با تو خوشم با تو که تو قلب منی با تو که پاکم می‌کنی وقتی می‌آم تو حلقه سینه‌زنی با تو خوشم با تو که تو قلب منی با تو که با کرم همه کفن می‌شن ولی خودت بی کفنی یا اباعبدالله یا اباعبدالله یا… یا… دستامو شبیهِ قنوت کردم بلکه سهم و سر و برام جدایی شه با چشمای خیس بهت سلام دارم تا دوباره دلم کربلایی شه می‌میرم اگه تو نگیری تحویلم می‌میرم اگه تو بگردونی روتو این جوونی که یاد به کربلا بسته‌ست تا نفس می‌زنه حس می‌کنه بوتو با تو خوشم با تو که مجنونتم با تو که هر شب که سلامت می‌کنم زائرِ ایوونتم با تو خوشم با تو که مدیونتم با تو که عمریه گدایِ کرمِ رقیه خاتونتم یا اباعبدالله ماشاءالله