دلمون تنگه حاج قاسم - میثم مطیعی

چرا هرچی می‌گذره

داره تازه‌تر می‌شه

توی سینه‌ی داغ‌پر‌کشیدنت

تاکه اسمتو میاد

دلِ بی‌قرار ما

می‌شه آتیش غم‌ندیدنت

تو نگاهِ عاشقت

دلِ ما پرنده بود

تو چقدر شبیه آسمون بودی

تو پناهِ خسته‌ها

عشقِ دل‌شکسته‌ها

تو برادرِ بزرگمون بودی

یه برادر که لبخندش

قوتِ قلبِ مردم بود

توی هر رزم و هر سختی

مردِ میدون بود

واسه دشمن مث طوفان

مث آتیشِ بی‌پایان

واسه مردم مث دریا

مث بارون بود

علمت روی دوشِ ماست

تا ابد شورِ تو برپاست

اسمِ تو قلبِ تاریخه

پرچمت بالاست

دلمون تنگه حاج قاسم

دلمون تنگه

هی قصة الفداء

من روى دماً روى

ألف وردة

وألف نينوى

وهنا رواتها

أشتر الولاية

ومهندس الإباء والهوى

وبياض شيبة

به لون القمر

لينير عتمة أمة السلاح

ووقار هيبة

به أنبأ القدر

ليعيد كوفة الدم المباح

اسم حاج قاسم الثاني

صار مسلم سليماني

والمهندس غدا

هذانِ في ذُرى المجدِ

بطلانِ غریبانِ

وحّدا بالدمِ القاني

من عراقٍ لإیرانِ

رایةُ المهدي

لكَ لبیك یا صالح

بقية الله