خواب این لحظه که افتادی رو خاک‌ها - محمدرضا بذری

خواب این لحظه که افتادی رو خاک‌ها رو خیلی وقته دیدم

تو یه خوابم ولی خیلی زودتر از شمر، حسین، به تو رسیدم

تو خداحافظی آخر اون ناله هازدم، حسین‌جان

تو زمین خوردی و من شاه نجف رو صدا زدم، حسین‌جان

تو بغل گرفتی خاک قتلگاه رو

شاه می‌فهمه زمین خوردن شاه رو

می‌زدند تو رو پیاده و سواره

ذوالجناح اومد حرم کمک بیاره

چه روزگار سیاهی

چه اردوگاه و سپاهی

دگر نیفتد الهی

بلندمرتبه شاهی

دگر نیفتد الهی

آخ دیگه نیفتد هلالی

هلالت، هلالی

دیگه نیفتد هلالی

ساعت صبره و این دقیقه رو

مادرم بهت نشون داد

اینکه این‌قدر تو مظلومی آخه

باید از غم تو جون داد

جای این‌که رو به قبله بکشن

رو به خیمه سر بریدن

متوجه که شدن خواهرتم

ظالمانه سر بریدن

خب الان سه ساعته نیومدی که

عمداً افتادی و دست و پا زدی که

خاک بگیره قتلگاهو

کسی از اون‌جا نبینه خیمه‌گاهو

ز روی نیزه نگاهی

سری تکان بده

دیگه آخرهای ماجرا که شد، حتی پیرهنت رو بردن

پیرهنِ چه قیمتی داره، آخه وقتِ کشتنت رو بردن؟

دیگه آخرهای کشتنت که شد، خیلی دست‌درازی کردن

با دلِ این زن و بچه به خدا، لحظه‌لحظه بازی کردن

نه قتلگاه به یادمی تو

که الان تمومِ خونوادمی تو

بی‌کسم نکن، نذار دل‌نگران شم

تو نخوای هم سفر شمر و سنان شم

امشب

بین اسیر و راهیم

بدون پشت و پناهیم

معجر نیفته الهی

مولاتنا یا زینب