تو دستاش می‌بینن بازم شده محشر - علی پورکاوه و محمدحسین حدادیان

تو دستاش، می‌بینن بازم شده محشر تو دستاش، تیغی که هی می‌زنه سر تو دستاش، شده کنده قلعهٔ خیبر علیه یل خیبر و جنگ نهروان علیه ضرباتش مافوق بیان علیه شبیه تیری که در کمان جنون‌آوره دیدن لحظه‌ای که با یه دستش به جنگیدنه و یه دستش به خیبر مشغول کندن شده علی با یک انگشت ضربه می‌زنی، بی‌هوا سر می‌زنی ذوالفقار بچرخه هی سر می‌زنی مُهر مرگ و تو [نامفهوم] پرچم روی قلعهٔ [نامفهوم] اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله چه راحت، زده حرفاشو تو کوفه چه راحت، علی داره اومد به شامات نمی‌دونید کیه زینب، به دقت چه وقتی گفته حسینو، به موقع طوفان کرده دگر باره کرب‌وبلا تا به شام نمی‌دونید کیه زینب چهل منزل از کرب‌وبلا تا به شام صدای حسینش رو به عالم رساند به‌همراه زین‌العابدین با کلامش یزید ستمگر رو سر جاش نشانده، دادش بیا بالا با تیغ کلامش، با تیغ سخن قلب‌ها، روح دشمنش رو زخمی می‌کنه می‌لرزد زمین، می‌لرزد زمان وقتی با غضب عقیله اخم می‌کنه