تقدیر گریه می‌کنه - محمدرضا بذری

تقدیر گریه می‌کنه

وقتی دور گردنم زنجیر گریه می‌کنه

می‌کشه زخم تن من تیر، گریه می‌کنه

در و دیوار برای این پیر گریه می‌کنه

تقدیر گریه می‌کنه

دلِ سنگ آب می‌کنه

وقتی زندانبانم ظرف و پر از شراب می‌کنه

آخ، ناسزا به مادرم می‌گه

همهٔ عالم رو رویِ سرم خراب می‌کنه

ز تازیانه و سیلی‌ت ندارم باک

ز ناسزایت به مادرم هراسانم

دلِ سنگ آب می‌کنه

وقتی زندانبانم ظرف و پر از شراب می‌کنه

دوباره نمی‌گم این یتیم برات بشم

دلِ سنگ آب می‌کنه

وقتی توهین به بابام ابوتراب می‌کنه

دشمن بنی‌هاشمِ

به‌جایِ همه با من تسویه‌حساب می‌کنه

سرم افتاده

روی این خاک نمور، پیکرم افتاده

درد پهلوم، یاد مادرم افتاده

چقدر اشک ز چشم ترم افتاده

وای، مادر، مادر، مادر

بی‌حال گریه می‌کنه

تو سیاه‌چال واسه گودال گریه می‌کنه

نزدیک به چهارده سال گریه می‌کنه

واسه اون بدن پامال گریه می‌کنه

دشمنش جفا می‌کنه

اون فقط مادرشو صدا می‌کنه

چه به روز اون اومده

که برای رفتنش دعا می‌کنه

روضه‌ای به پا می‌کنه

وقتی رجوع به کربلا می‌کنه

از زبون زینب می‌گه

مثل اون غروب آتیش به پا می‌کنه

علم افتاده

چشم نامحرم سمت حرم افتاده

رد شلاق به روی تنم افتاده

داداش لحظه‌ای فکر نکن معجرم افتاده

علم افتاده

چشم نامحرم سمت حرم افتاده

رد شلاق به روی تنم افتاده

وای حسین من