تب تب جنون و شب شب بهاره - سیدرضا نریمانی

تب، تبِ جنون و شب، شبِ بهاره

دل، دلِ دیوونه در پیِ نگاره

به خاطرِ اباالفضل که نبی رو ندیده

خدا تو قابِ اکبر یه نبی آفریده

سیر تماشا کنی جمال پیغمبر رو

سیر تماشا کنی آیینه ی حیدر رو

سیر تماشا کنی گلِ روی علی‌اکبر رو

شهر خبردار شده، ماشاءالله

عِشق ثمر دار شده، ماشاءالله

ماه قمر دار شده، ماشاءالله

حسین، پسردار شده، ماشاءالله

لا حول ولا قوة الا بالله

اکبر اومده، ماشاءالله

از جمال این ماه کم میاره مهتاب

نور علی، تابید تو خونه ی ارباب

علی که بی‌ قراره که نبی رو ببینه

می‌ ره کنار ماهِ نو رسیده می‌شینه

اسم این نو گل و علی می‌ ذاره علی

به! چه قابی بشه علی کنار علی

داره می‌ خنده و شده علی قرار علی

قرار نوکر اومد، ماشاءالله

قرار دل‌ها اومد، ماشاءالله

دوباره حیدر اومد، ماشاءالله

خود پیمبر اومد، ماشاءالله

علی‌اکبر اومد، ماشاءالله

لا حول و لا قوة الا بالله

اکبر اومده، ماشاءالله

هر کی علی‌ اکبر رهبر و آقاشه

هم باادبه، هم دست‌بوس باباشه

قمر بنی‌هاشم

عموی علی‌ اکبر

هم‌ تهِ ادبه، هم

الگوی علی‌اکبر

صورتش با رسول چه اشبه‌ الناسیه

خُلق و خوشه حسن، مرامش عباسیه

رزمشه حیدری، دلاوری و حماسیه

بگو به قرص قمر ماشاءالله

بگو به این گل‌پسر ماشاءالله

بگو به دُرّ و گهر ماشاءالله

لا حول و لا قوة الا بالله

به این پسر این پدر ماشاءالله

بگو به قرص قمر ماشاءالله

بگو به این گل‌پسر ماشاءالله

بگو به دُرّ و گهر ماشاءالله

لا حول و لا قوة الا بالله

اکبر اومده ماشاءالله